Στη
σελίδα 191 του βιβλίου "Το δικό μας αίμα" και στο πεζογράφημα «Με τα σημάδια της
πάνω μου» ο Γιώργος Ιωάννου, αναφέρεται
στο Λευκό Πύργο. Ο Λευκός Πύργος είναι
οχυρωματικό έργο οθωμανικής κατασκευής
του 15ου αιώνα (χτίστηκε πιθανόν μεταξύ
1450-1470). Σήμερα θεωρείται χαρακτηριστικό
μνημείο της Θεσσαλονίκης και είναι ότι
είχε σωθεί από την κατεδαφισμένη
οθωμανική οχύρωση της πόλης. Η σημερινή
μορφή του Πύργου αντικατέστησε Βυζαντινή
οχύρωση του 12ου αιώνα για να χρησιμοποιηθεί
στη συνέχεια ως κατάλυμα φρουράς
Γενιτσάρων και ως φυλακή θανατοποινιτών.
Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και είναι
από τα πιο γνωστά κτίσματα-σύμβολα
πόλεων στην Ελλάδα.
Έχει
6 ορόφους, 34 μέτρα ύψος και 70 μέτρα
περίμετρο.
Στην αρχή ονομαζόταν Πύργος
του Λέοντος, όπως αναφέρει τούρκικη
επιγραφή του 1535-1536 που υπήρχε στην είσοδο
του εξωτερικού περιβόλου (τώρα
κατεδαφισμένο) και η οποία μάλλον
αναφερόταν στη χρονολογία κατασκευής
του περιβόλου. Από τον 17ο αιώνα και μετά
ονομαζόταν ανεπίσημα φρούριο της
Καλαμαριάς και Πύργος των Γενιτσάρων.
